zaterdag 13 juli 2013

Donderdag 11 juli: Lander – Yellowstone NP

Ook vandaag weer een pittige reisdag, maar wat een boeiende natuur onderweg. We komen door het plaatsje Cody, genoemd naar John F. Cody, ook bekend als Buffalo Bill. Hier bezoeken we het Buffalo Bill Museum. Het is op zich een mooi museum, het gaat er bij ons eigenlijk niet in dat iemand zo verheerlijkt wordt. Ook buiten het museum merk je dat alles ter eer en meerdere glorie is opgedragen aan Cody tot een stuwdam en een State Park aan toe.

Voorbij Cody komt er een einde aan het steppelandschap en gaan we de bergen in. Direct zijn er weer fantastische vergezichten met steile rotswanden, snelstromende rivieren en veel bossen. Als we Yellowstone via de East entrance binnen rijden zien we hoe verwoestend een bosbrand kan zijn. Een paar geleden woedden hier zeer grote bosbranden en het landschap bestaat voor een groot deel uit dode, geblakerde stammen. Toch is ook te zien hoe de natuur zich hersteld: er groeien alweer kleine sparren en de lage begroeiing komt ook terug. Hier wordt bewust niet ingegrepen om de natuurlijke processen niet te verstoren. Maar een troosteloze aanblik biedt het wel.

Direct na aankomst maken we kennis met de enorme grootte van dit park. Een voorstelling maken van de geschiedenis is moeilijk, omdat het je bevattingsvermogen bijna te boven gaat. Hoewel het door de omvang moeilijk is te overzien, is Yellowstone een hele grote vulkaan. De omringende bergen zijn eigenlijk de kraterrand, het binnengebied is de caldera (bodem van de krater), waar je uren en uren doorheen kunt rijden. Hierin liggen ook alle bezienswaardigheden. Het gebied werd gevormd door drie uitbarstingen: 2,3 miljoen, 1,2 miljoen en 640.000 jaar geleden. Volgens vulkanologen zou Yellowstone “ieder moment” opnieuw tot leven kunnen komen.


Woensdag 10 juli: Moraine Campground naar Lander Lama Farm

Vandaag rijden we een pittige 500 kilometer naar Lander, waar we zullen overnachten in de The Bunkhouse B&B bij de Lama Farm. Eigenlijk dient deze bestemming als tussenstop onderweg naar Yellowstone NP en Grand Tetons NP, maar naast functioneel is dit ook een hele leuke plek om te overnachten.

We verlaten de Rocky Mountains via een weg die eindeloos lijkt af te dalen en die tussen de bergen en door diepe kloven uiteindelijk uitkomt in een totaal ander landschap. Min of meer van de ene minuut op de andere bevinden we ons in een eindeloze prairie. Welkom in Wyoming. Via de Interstate 25 kunnen we lekker opschieten.


Dit is echt zo’n cowboy-landschap. Bijna alleen maar gras, droog en bloedheet. We zien veel kuddes zwarte koeien, die hier heel veel ruimte hebben om te grazen. De kalfjes blijven gewoon bij hun moeder, wat je bij ons bijna niet meer ziet. Op een goed moment wordt het landschap zelfs een beetje saai, maar fascinerend en indrukwekkend blijft het wel.

Verderop, richting Lander, verandert het landschap opnieuw. Het lijkt wel of we over een serie reusachtige verschoven platen rijden, die zijn verbonden met steile passen. Zo zitten we weer hoog en even later rijden we tientallen kilometers over de bodem van een soort opgedroogde badkuip. De vergezichten op de reusachtige kloven en steile rotsen zijn adembenemend. Je vraagt je af wat Moeder Natuur hier ooit allemaal heeft uitgespookt.

Vlak voor Lander wordt het opeens groen. Een vriendelijk landschap, wat een aantrekkelijk perspectief is voor een verblijf. Het plaatsje is het eerste van enige omvang dat we na een paar honderd kilometer tegenkomen. De Lama Farm ligt er net buiten, op een mooie beschutte plek tussen de bomen.

The Bunkhouse is echt de moeite waard. Het ligt op het terrein van de boerderij en is onderdeel van de schuur. Het is knus en gezellig ingericht: we kunnen er douchen en koken. Hoewel het van binnen piepklein is, kunnen er zes personen in overnachten. We worden hartelijk verwelkomd en de gastvrijheid wordt nog onderstreept door de spullen voor het ontbijt die al voor ons klaar staan. Later brengt gastvrouw Theresa nog cinnamon rolls, het kan niet op.






Verder mogen we hier nog getuige zijn van de dekking van een lama. Het heeft iets hilarisch om te zien hoe het mannetje zijn versierpogingen in eerste instantie ziet beantwoord met gespuug. Maar al snel duwt de een de ander naar huis.


woensdag 10 juli 2013

Dinsdag 9 juli: Cub Lake, Bear Lake, Nymf Lake

Vandaag willen we naar Bear Lake om daar een trail te gaan lopen. Maar omdat er aan de weg er naar toe wordt gewerkt is dit overdag alleen per shuttle bus bereikbaar. Er zijn lange wachttijden in de brandende zon. We besluiten daarom eerst een trail dichter bij de camping te lopen en ’s avonds naar Bear Lake te gaan, want dan kunnen we wel met de eigen auto.


De keuze valt op de trail naar Cub Lake, die vrij dicht achter de camping begint. Deze voert eerst door een vlakte tussen de bergen en gaat daarna omhoog. Omdat we toch al op grote hoogte zitten – zo’n 3200 meter – is de trail door de ijle lucht in combinatie met de hitte en de flinke klim die we moeten maken behoorlijk pittig.




Aangezien 1 op de 4 mensen last heeft van hoogteziekte valt het in onze groep van 6 mee dat alleen Michiel moet besluiten om de trail niet helemaal uit te lopen. Je moet tenslotte ook nog terug en hoogteziekte kan je behoorlijk parten spelen (zie hieronder).



’s Avonds als het wat is afgekoeld rijden we naar Bear Lake. Het meertje is klein en ligt sprookjesachtig mooi tussen de bossen en de bergen. Het gezicht er op is ronduit spectaculair. Datzelfde geldt voor Nymf Lake, dat even verderop ligt. De 800 meter erheen omhoog voelen ook hier door de ijle lucht veel zwaarder dan het doorsteken van een gemiddeld winkelcentrum in Nederland. Maar zoals zo vaak is de beloning de moeite waard.





Altitude sickness (hoogteziekte)
Hoogteziekte is erg vervelend en – ook volgens de waarschuwingen van de National Park Service – niet te onderschatten. Wie er gevoelig voor is heeft, naast het allesoverheersende gevoel van geen lucht kunnen krijgen, een grote kans op versnelde uitdroging en verbranding van de huid. Naast de grenzen van je kunnen in de gaten houden – in een goede conditie verkeren zegt op dit punt niets –  is er dus nog een heel belangrijk advies: neem veel water mee en blijf drinken, drinken en nog eens drinken. Hou er ook rekening mee dat je met de combinatie hoge temperatuur, felle zon en flinke wind razendsnel kunt uitdrogen. Het lijkt dan namelijk net alsof je niet zweet, omdat dit vrijwel meteen verdampt. Oppassen dus, je kunt er echt serieus ziek van worden.


Maandag 8 juli: Denver – Rocky Moutains NP (Morraine Campground)

De eerste dag van de reis begint met het kopen van een aantal noodzakelijke spullen, die we niet van huis hebben meegenomen. Eerst bezoeken we de schitterende outdoorwinkel REI, die is gevestigd in een oude energiecentrale van de Denver Electric Trolley. Er zit ook een Starbucks in, dus het begint allemaal goed. Daarna nog even naar de Walmart en we kunnen de drukte van de stad uit.



Van de prairie-achtige omgeving bij Denver reden we de Rocky Mountains binnen. Wat een spectaculaire omgevingsverandering. Nu werd het echt tijd om de GOPRO aan de auto te bevestigen. Majestueus is het enige woord dat in ons op komt om de Rocky’s te beschrijven. Wilde riviertjes denderen met een enorme kracht van hoge rotspartijen af met daartussen prachtig groen.

We reden door het stadje Nederland. Een soort hippieachtig skioord in zomerrust. In niets lijkt het op zijn naamgenoot. Na een flinke klim kwamen we aan bij Moraine campground. Blij dat we gereserveerd hadden, want de camping is volgeboekt.




We genieten ’s avonds van de eerste barbecue en kampvuur ! 

Zondag 7 juli: Lelystad - Denver

Vandaag is het zover en gaat onze vierde reis naar de VS dan echt van start. Voor ons begint de vakantiepret altijd bij de voordeur, dus het reizen naar de bestemming hoort er helemaal bij. Ook deze deze keer, net als in 2011, gaat de vliegreis via Kevlavik airport in IJsland. Icelandair is weer als meest gunstige airline uit de bus gekomen.



De IJslanders hebben een doordacht logistiek proces bedacht om steeds meer bestemmingen, onder andere in de VS, te kunnen bedienen. Via de hub Kevlavik, waar alle vluchten samen komen en vervolgens weer vertrekken, stappen we over op de vlucht naar Denver. Maaltijden zijn bij Icelandair niet in de prijs inbegrepen. Je kunt aan boord wat eenvoudige maaltijden en snacks kopen en verder komt er af en toe een drankje voorbij. Een keer iets extra’s bestellen is geen punt. Wij vinden het helemaal prima zo. Alles verloopt heel soepel en keurig op tijd komen we aan op Denver International.

Onze vrienden Karin en Marc hebben er wat langer over gedaan. Zij zijn met Delta Airlines naar New York gevlogen en van daar naar Denver met een overstaptijd van maar liefst zes uur. Zo konden zij nog wel een bliksembezoek aan New York brengen. De volgende ochtend zullen we ons in het hotel bij het ontbijt treffen.

Intussen gaan wij even op bezoek bij Loek en Gepke in Aurora, die via het Alles Amerika forum nog wat kampeerspullen aan ons hebben aangeboden. Grappig idee om de halve wereld rond te reizen, een auto op te pikken en een paar kilometer verderop op de koffie te gaan bij een paar Nederlanders.


Uitgeput na een lange dag gaan we naar bed. Om 01.41 zijn we allebei weer wakker. O ja, het tijdsverschil hadden we ook nog. Na een tweede poging houden we het tot half zes vol en beginnen we aan onze dag.


vrijdag 5 juli 2013

Het is bijna zover, dit is ons reisplan.

Als je op de oranje tekst klikt dan link je onder andere door naar de website van ontdek Amerika met meer informatie over de betreffende parken.


  • Dag 1:
Amsterdam- Denver via Reykjavik.
  • Dag 2 & 3:
Rocky Mountains, Moraine campground.
  • Dag 4:
Lander, Lama farm The Bunkhouse.
  • Dag 5 & 6:
Yellowstone NP, Bridge Bay campground.
  • Dag 7 & 8:
Grand Teton NP
  • Dag 9:
Salt Lake City.
  • Dag 10 & 11:
Bryce Canyon, Ruby's Inn campground.
  • Dag 12:
Grand Canyon, North Rim.
  • Dag 13 & 14 :
Zion NP, Watchman campground.
  • Dag 15 & 16 :
Las Vegas.



  • Dag 17:
Capitol Reef NP.
  • Dag 18:
Monument Valley, Gouldings campground (cabin)
  • Dag 19 & 20 :
Mesa Verde NP
  • Dag 21:
Black Canyon of the Gunnison
  • Dag 22 & 23:
Great Sand Dunes NP
  • Dag 24:
Denver
  • Dag 25:
Denver - Amsterdam via Reykjavik.



vrijdag 25 januari 2013

Voorbereiding


Routekaart van onze reis 

Gek op kamperen en verliefd geraakt op de Nationale Parken in Amerika. Tja... dan is een reisdoel vaststellen niet zo heel moeilijk. Heel hoog op ons verlanglijstje staat Yellowstone NP en het gaat er nu eindelijk van komen. 

Het wordt voor ons de 4e keer dat we naar de VS gaan, en daarvan de derde keer dat we kamperend een rondreis maken. Want kamperen in Amerika is een heel bijzondere ervaring. Vooral in de National Parks en State Parks sta je op de mooiste plekken. Het best te vergelijken met de natuurkampeerterreinen in Nederland maar dan met als extra bij elke plek een picknicktafel en een vuurplaats (barbecue) en niet te vergeten het wildlife dat gewoon over de camping wandelt.  

We gaan met z'n zessen. Karin, Marc, Nienke, Merijn, Michiel en ik (Monique) in twee auto's. Karin en Marc reizen van Denver naar Las Vegas en wij maken daarna met z'n vieren het rondje af naar Denver.

Na een hoop gepuzzel ligt onze reis in grote lijnen vast. Bart, van het alles Amerika forum, heeft een mooi kaartje gemaakt van de reis. We hebben wat hotels vastgelegd, een B&B en twee keer een cabin. Want een gewoon bed, een lekkere douche en iets meer gemak is af en toe ook erg lekker, zeker na een lange reisdag.

Onze kampeerspullen nemen we weer mee, dit is ons de vorige keer prima bevallen. We hebben de uitrusting nu uitgebreid met een Jack Wolfskin sanctuary. Een tent van nog geen 3 kilo maar toch ruim genoeg. Er hoeft trouwens toch niet veel in, we leven vanuit de auto. Wat we nu ook meenemen is een tarp. Deze hebben we tijdens onze vorige rondreis gemist. We hebben ons toen moeten behelpen met een zeiltje dat we tussen bomen hingen bij slecht weer. Onze jacht naar iets beters leverde niets op, alleen enorme partytenten, en die wilden we nu juist niet. Vandaar dus het besluit om een tarp mee te nemen. Ook twee tentstokken van polycarbonaat gaan mee. Ik denk een prima oplossing. Niet heel zwaar maar wel fijn tegen regen of felle zon.  

We hebben er nu al zin in !